BENIN PORTO-NOVO KATONU AFRYKA (UNESCO)

Opis

Benin (do 1975 pod nazwą Dahomej), oficjalnie Republika Beninu – państwo w Afryce nad Zatoką Gwinejską. Graniczy z Burkina Faso, Nigrem, Nigerią i Togo, członek Unii Afrykańskiej i ECOWAS. Historia Począwszy od XIII wieku na tereny te zaczęły napływać ludy Adża. Powstało wtedy kilka małych państw, z których pierwsze pojawiły się na wybrzeżu. Były to Allada i Ouidah. W XV wieku obszar ten odkryli Portugalczycy. Od XVII wieku na wybrzeżu faktorie i forty budowała Francja, Anglia i Niemcy. Państwa Adża utrzymywały z przybyszami kontakty handlowe, sprzedawały głównie niewolników. W drugiej połowie XVII wieku najważniejszą siłą polityczną w tym rejonie stał się Dahomej. W ciągu XVIII wieku Dahomej podporządkował sobie małe państwa ludu Adża i zmonopolizował handel z Europejczykami. Od połowy XIX wieku wskutek zakazu handlu niewolnikami zmianom uległa gospodarka Dahomeju. Niewolnicy zatrudnieni zostali na plantacjach władcy[3]. W 1851 roku Dahomej podpisał traktat handlowy z Francją. W 1890 roku w wyniku traktatu Dahomej oddał Kotonu i Porto-Novo pod francuski protektorat. Dahomej sprzeciwiał się dalszemu poszerzaniu wpływów Francji. Opór zakończył się karną ekspedycją Francji w 1892 roku. W 1894 roku Dahomej stał się kolonią, a w 1904 roku został przyłączony do Francuskiej Afryki Zachodniej. W trakcie kolonialnych rządów dobrze rozwinęło się szkolnictwo, w wyniku czego powstała dość liczna wykształcona elita. W 1915 i 1923 miały miejsce powstania antyfrancuskie. Po 1945 roku narastał ruch wyzwoleńczy. W 1957 roku Francja została zmuszona do dopuszczenia do udziału w rządzie przedstawicieli ludności tubylczej, a w 1958 uznała Dahomej za republikę autonomiczną w ramach Wspólnoty Francuskiej. Pełna niepodległość ogłoszona została w 1960 roku[3]. Pierwszym prezydentem republiki został Hubert Maga. W 1963 roku wojsko obaliło go w wyniku puczu. Przez kolejne dziewięć lat doszło do kilku następnych zamachów. W 1972 roku polityczny chaos zakończył przewrót majora Mathieu Kérékou. W 1974 roku ogłosił on obowiązywanie w kraju orientacji marksistowskiej a rok później zmienił nazwę kraju na Ludowa Republika Beninu. W republice ludowej pełnię władzy sprawowała Partia Ludowej Rewolucji, z Kérékou jako przewodniczącym. Nowy rząd znacząco zreformował politykę gospodarczą i przeprowadził nacjonalizację najważniejszych przedsiębiorstw, szkolnictwa i banków. W 1980 roku Kérékou został prezydentem. W 1989 roku po wcześniejszych niepokojach społecznych i gospodarczych ruszył proces demokratyzacji. W 1990 roku wprowadzono system wielopartyjny, z nazwy państwa usunięto termin „Ludowa”. Pierwsze wolne wybory w 1991 roku wygrał opozycjonista Nicéphore Soglo. Nieudolna polityka gospodarcza Soglo doprowadziła do powrotu do władzy Kérékou. Były dyktator wygrał wybory prezydenckie w 1996 i 2001 roku. Wybory w 2006 i 2011 zwyciężył liberalny ekonomista Yayi Boni. Benin stanowi rzadki w Afryce przykład udanego przejścia do demokracji[3]. W 2016 roku w Beninie zniesiono karę śmierci za wszystkie przestępstwa[4]. MISS BENIN     PORTO -NOVO  Porto-Novo – miasto w południowo-wschodnim Beninie, konstytucyjna stolica tego państwa oraz ośrodek administracyjny departamentu Ouémé. Położone jest nad laguną Porto-Novo przy Zatoce Gwinejskiej, około 20 km na północny wschód od Kotonu, największego miasta kraju[1]. W spisie ludności z 11 maja 2013 roku liczyło 264 320 mieszkańców[potrzebny przypis]. Charakterystyka Miasto pełni głównie funkcje administracyjne. Jest ośrodkiem handlowym regionu uprawy palmy oleistej i kokosowej. Dominuje tu przemysł spożywczy (głównie olejarski), mydlarski, ponadto dobrze rozwinięte są drobna metalurgia i rzemiosło. W mieście działa port rybacki. Porto-Novo połączone jest linią kolejową z portem w Kotonu. W mieście znajduje się biblioteka narodowa[2]. Historia W XVI wieku miasto było portugalską faktorią handlową. Od końca XVII wieku było stolicą samodzielnego państewka ludu Fon, podbitego w pierwszej połowie XVIII wieku przez Dahomej. W 1883 roku zostało zajęte przez Francuzów, a rok później zostało ustanowione stolicą francuskiej kolonii Dahomej[2]. Około 1923 roku przeniesiono stolicę z Abomey do Porto-Novo[3]. Od 1960 roku jest stolicą niepodległego Beninu[a][2].       KATONU  Kotonu (fr. Cotonou) – miasto w południowym Beninie, w departamencie Littoral. Położone jest pomiędzy Zatoką Gwinejską na południu a jeziorem Nokoué na północy, przy ujściu rzeki Ouémé[1][2]. W spisie ludności z 11 maja 2013 roku liczyło 679 012 mieszkańców[potrzebny przypis]. Pod względem liczby ludności jest największym miastem kraju, jego głównym ośrodkiem gospodarczym i portem morskim. Kotonu jest także siedzibą parlamentu, ministerstw i Sądu Najwyższego Beninu[3]. Charakterystyka Miasto jest głównym ośrodkiem gospodarczym kraju. Dominuje tu przemysł spożywczy (olejarnie, browar, przetwórnie owoców), włókienniczy, drzewny, cementowy oraz chemiczny. W Kotonu montowane są samochody i motocykle. Miasto posiada połączenie kolejowe