EDWARD DWURNIK ARTYSTA POLSKA

Opis

Edward Dwurnik (ur. 19 kwietnia 1943 w Radzyminie, zm. 28 października 2018[1] w Warszawie[2]) – polski artysta współczesny. Jedna z najbardziej rozpoznawalnych i charyzmatycznych postaci polskiej sztuki powojennej[3]. Zajmował się malarstwem, rysunkiem, grafiką oraz rzeźbą. Życiorys Edward Dwurnik urodził się 19 kwietnia 1943 w Radzyminie pod Warszawą. Ojciec Władysław był właścicielem warsztatu galanterii metalowej, zaś matka artysty Władysława (z domu Kaszuba) zajmowała się obowiązkami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa domowego, a w czasie wolnym zajmowała się hafciarstwem. W domu poza Edwardem było troje dzieci: Elżbieta (ur. 1939), Zofia (ur. 1947) oraz najmłodszy Józef (ur. 1949)[4]. W 1958 Edward Dwurnik rozpoczął edukację w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych przy ulicy Łazienkowskiej w Warszawie, gdzie obecnie mieści się siedziba Muzeum Paderewskiego. W 1961 został z niej relegowany z powodu, jak sam przyznał, „bijatyki i palenia papierosów"[4]. Kontynuował naukę w Państwowym Liceum Ogólnokształcącym dla Pracujących w Otwocku, gdzie 8 czerwca 1963 roku zdał maturę. W tym czasie, oprócz pracy w warsztacie ojca, Dwurnik doskonalił swoje umiejętności artystyczne poprzez udział w zajęciach plastycznych w Młodzieżowym Domu Kultury oraz uczestnictwo w prywatnych lekcjach malarstwa prowadzonych przez Czesława Wdowiszewskiego i jego żonę Ninę[4]. W 1963 rozpoczął naukę na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W latach 1966–1967 studiował na Wydziale Rzeźby, gdzie poznał Teresę Gierzyńską, swoją późniejszą partnerkę. Po siedmiu latach, w 1970, ukończył studia, otrzymując absolutorium w pracowni malarstwa profesora Eugeniusza Eibischa. Na pracę dyplomową Edwarda Dwurnika składała się seria obrazów „Dyplom” (1969–1970) oraz rozprawa seminaryjna „Rozumienie dzieła sztuki”, którą napisał pod okiem profesora Ksawerego Piwockiego[5].