ŁOWICZ ŁD POLSKA

Opis

Łowicz – miasto w Polsce w województwie łódzkim, siedziba powiatu łowickiego oraz gminy wiejskiej Łowicz. Demografia Według danych Słownika geograficznego Królestwa Polskiego w 1827 roku Łowicz miał 411 domów (z czego 95 było murowanych) zamieszkiwanych przez 6693 mieszkańców, w tym 676 Żydów. W 1862 były już 522 domy (w tym 123 murowane) zamieszkiwane przez 5885 mieszkańców, w tym 2061 Żydów. W 1881 roku w Łowiczu mieszkało w sumie 7567 mieszkańców[4]. Łowicz to jedno z najstarszych miast w Polsce, którego udokumentowane dzieje sięgają XII wieku.

Najważniejsze fakty i daty1136 rok: Pierwsza pisana wzmianka o Łowiczu w bulli papieża Innocentego II – miejscowość była głównym ośrodkiem dóbr arcybiskupów gnieźnieńskich.

Przed 1298 rokiem: Nadanie praw miejskich. Przez kolejne wieki miasto dynamicznie rozwijało się pod rządami prymasów Polski.

XVI–XVII wiek (Złoty Wiek): Łowicz słynął z wielkich jarmarków (np. na św. Mateusza). W okresach bezkrólewia tutejszy zamek i rezydencja prymasa (pełniącego funkcję interrexa) sprawiały, że miasto faktycznie funkcjonowało jako druga stolica Rzeczypospolitej.

Potop szwedzki (1655–1660): Najazd szwedzki przyniósł ogromne zniszczenia zamku i miasta, po których Łowicz nigdy nie odzyskał dawnego, krajowego znaczenia.

Czasy rozbiorów i XIX wiek: Miasto trafiło pod zabór pruski, a potem rosyjski. W 1820 roku utworzono tzw. księstwo łowickie nadane przez cara Aleksandra I wielkiemu księgiu Konstantemu i jego żonie – księżnej łowickiej Joannie Grudzińskiej.

Ciekawostka architektoniczna: W Łowiczu znajduje się unikatowy w skali kraju, zachowany trójkątny rynek oraz Bazylika Katedralna, uznana za Pomnik Historii.

Współczesność: Region słynie na całą Polskę z niezwykle barwnego folkloru łowickiego, wycinanek oraz tradycyjnych wzorów ludowych.

Chcesz dowiedzieć się więcej o zabytkach Łowicza czy tamtejszym folklorze?