BARBADOS BRIDGETOWN AMERYKA ŚRODKOWA (UNESCO)

Opis

Barbados – państwo wyspiarskie w Ameryce Środkowej, zajmujące wyspę o tej samej nazwie, położoną w archipelagu Małych Antyli, na Oceanie Atlantyckim. Najbardziej na wschód wysunięta wyspa Karaibów. Powierzchnia kraju wynosi 430 km², a liczba ludności – 294 560 (2020). Stolicą i największym miastem jest Bridgetown. Językiem urzędowym jest angielski[1]. Od 1627 do 1966 roku Barbados był kolonią Wielkiej Brytanii[1]. W unii personalnej z nią (Commonwealth realm) pozostawał do 30 listopada 2021 r., kiedy to stał się republiką. Głową państwa została wybrana przez parlament prezydent – Sandra Mason[3][4]. Państwo jest jednym z zamożniejszych i najbardziej rozwiniętych we wschodniej części Karaibów. Gospodarka kraju tradycyjnie opierała się na uprawie i przetwórstwie trzciny cukrowej, od końca XX wieku istotną rolę odgrywają także turystyka i przemysł lekki[1]. HISTORIA Barbados zasiedlili 4000 lat temu Indianie. Wyspę odkryli dla Europejczyków na początku XVI wieku portugalscy podróżnicy, jednak jej nie skolonizowali. W 1627 roku na wyspie wylądowali angielscy koloniści, w pobliżu obecnej miejscowości Holetown, ale na Barbadosie mieszkali również Holendrzy. Ci ostatni w 1637 roku przywieźli z Brazylii trzcinę cukrową i założono na wyspie pierwsze plantacje tej rośliny. Wkrótce kolonia stała się jedną z najważniejszych wśród angielskich posiadłości w Nowym Świecie. Strategiczne położenie, zapora z raf koralowych i duże manufaktury cukru przyniosły rozkwit wyspie. Przez cały XVII wiek była ona ważniejsza od posiadłości w Ameryce Północnej. Na Barbados sprowadzano niewolników z Afryki, którzy pracowali przy uprawie trzciny cukrowej. Barbados cieszył się dużą autonomią. W 1639 roku na wyspie zebrało się pierwsze ciało ustawodawcze, House of Assembly (Izba Zgromadzenia), pierwsze na zachodniej półkuli. W 1834 roku w całym Imperium Brytyjskim zniesiono niewolnictwo. Kryzys systemu kolonialnego doprowadził do powstania ruchów domagających się oderwania od metropolii, co ostatecznie nastąpiło 30 listopada 1966 roku (rocznice tego wydarzenia są świętem narodowym kraju). Mimo to Barbados i Wielka Brytania były do 2021 roku połączone unią personalną – Barbados należy do Wspólnoty Narodów (Commonwealth). W 1983 roku Barbados, wspólnie ze Stanami Zjednoczonymi, wziął udział w interwencji wojskowej w Grenadzie. 30 listopada 2021 kraj zerwał unię personalną z Wielką Brytanią, stając się republiką. Głową państwa została wybrana przez parlament prezydent – Sandra Mason[3][4].      PREZYDENT Sandra Prunella Mason (ur. 17 stycznia 1949 w Saint Philip[1][2]) – barbadoska polityk i sędzia, pełniąca obowiązki gubernatora generalnego od 30 maja 2012 do 1 czerwca 2012, ósma i ostatnia gubernator generalna Barbadosu od 8 stycznia 2018 do 30 listopada 2021, pierwsza prezydent Barbadosu od 30 listopada 2021 do 30 listopada 2025[3]. Życiorys Urodziła się w 1949. Zdobyła wykształcenie prawnicze i rozpoczęła pracę w zawodzie. Pracowała jako urzędnik w Sądzie Najwyższym oraz adwokaturze. Zajmowała stanowisko sędziego Sądu Najwyższego Organizacji Państw Wschodniokaraibskich oraz sędziego Sądu Apelacyjnego Barbadosu[4]. 30 maja 2012 roku przejęła na trzy dni obowiązki gubernatora generalnego na czas przygotowań do ceremonii zaprzysiężenia dotychczas pełniącego obowiązki Elliota Belgrave. Pełniła je do 1 czerwca 2012 roku[4][5]. 27 grudnia 2017 roku została mianowana gubernatorem generalnym Barbadosu. Funkcję objęła w dniu 8 stycznia 2018 roku[6]. W 2020 roku podczas wygłoszonej mowy tronowej, napisanej przez premier Barbadosu ogłosiła zamiar usunięcia Elżbiety II z funkcji głowy państwa Barbadosu do końca listopada 2021 roku i tym samym proklamowania republiki parlamentarnej[7]. W sierpniu 2021 roku premier Mia Mottley ogłosiła, że Sandra Mason 30 listopada 2021 zostanie zaprzysiężona na pierwszego prezydenta Barbadosu, co faktycznie nastąpiło[8][9]. 30 listopada 2025 zakończyła urzędowanie[10].         BRIDGETOWN Bridgetown – stolica, główne miasto i największy port Barbadosu, nad Atlantykiem. Jedyny port wywozowy Barbadosu; leży na południowo-zachodnim krańcu wyspy, na wybrzeżu zatoki Charlisle. Miasto zostało założone w 1628 r. przez Anglików i nosiło niegdyś nazwę Miasto Świętego Michała (Town of Saint Michael). W 1854 r. epidemia cholery pochłonęła około 20 tys. ofiar. W 2011 roku historyczne miasto wraz z pobliskim garnizonem wojskowym wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Miasto jest ośrodkiem naukowym (uniwersytet) i turystycznym. Bridgetown to rodzinne miasto piosenkarki Rihanny oraz DJ Grandmastera Flasha.   UNESCO Historic Bridgetown and its Garrison Historic Bridgetown and its Garrison, an outstanding example of British colonial architecture consisting of a well-preserved old town built in the 17th, 18th and 19th centuries, which testifies to the spread of Great Britain's Atlantic colonial empire. The property also includes a nearby military garrison which consists of numerous historic buildings. With its serpen