BELIZE BELMOPAN AMERYKA SRODKOWA (UNESCO)

Opis

Belize (w latach 1863–1981 Honduras Brytyjski) – państwo w Ameryce Środkowej leżące na półwyspie Jukatan, nad Morzem Karaibskim, od północy graniczące z Meksykiem (długość granicy 250 km), a na zachodzie z Gwatemalą (266 km). Jego stolicą jest Belmopan HISTORIA Początkowo (1500 p.n.e. – 900 n.e.) teren Belize obejmowała cywilizacja Majów. Obecnie znane są liczne stanowiska archeologiczne Majów. Są to: Actun Tunichil Muknal, Altun Ha, Baking Pot, Barton Creek Cave, Cahal Pech, Caracol, Cerros, Chaa Creek, Colha, Cuello, El Pilar, Ka'Kabish, K'axob, La Milpa, Lamanai, Louisville, Lower Dover, Lubaantun, Marco Gonzalez, Minanha, Nim Li Punit, Nohmul, Nohoch Che'en, Pusilha, San Estevan, Santa Rita, Tipu, Uxbenka, Xnaheb i Xunantunich. Belize, wcześniej znane jako Honduras Brytyjski, było jedyną brytyjską kolonią w kontynentalnej części Ameryki Środkowej. Nie utrzymało się tu osadnictwo hiszpańskie, a pierwszymi stałymi osadnikami byli brytyjscy drwale, którzy przybyli tu w pierwszej połowie XVII wieku. W 1862 roku Honduras Brytyjski został oficjalnie ogłoszony brytyjską kolonią. Swoje roszczenia do tego terytorium wysunęła wówczas Gwatemala, uznając go za integralną część swojego terytorium. W latach 60. XX wieku rozpoczął się proces zmierzający do przyznania niepodległości ostatniej kolonii w tej części Ameryki Środkowej. Nowa konstytucja z 1964 roku nadawała Hondurasowi Brytyjskiemu wewnętrzną autonomię. W 1973 zmieniono nazwę na obowiązującą do dziś. Na podstawie dwóch rezolucji ONZ z 1975 i 1980 Belize uzyskało niepodległość od Wielkiej Brytanii w 1981 roku. Belize weszło w skład brytyjskiej Wspólnoty Narodów i zachowało na swoim terytorium brytyjskie bazy wojskowe. Władze niepodległego Belize odrzuciły też propozycje przyłączenia się do Gwatemali[3]. System polityczny kraju zdominowała Zjednoczona Partia Ludowa. W styczniu 2005 doszło w stolicy Belize do zamieszek z powodu ogłoszenia wzrostu podatków[4].     Belmopan – stolica Belize, położona w środkowej części kraju, około 80 km od wybrzeża Morza Karaibskiego, w dolinie rzeki Belize na wysokości 76 m n.p.m. w 2007 roku ludność miasta wynosiła 16 435 mieszkańców[potrzebny przypis] – trzecie co do wielkości miasto w kraju. Miasto Belmopan powstało w latach 60. XX wieku po tym, jak poprzednia stolica Belize City została poważnie zniszczona 31 października 1961 przez huragan Hattie[w innych językach]. Budowa stolicy została rozpoczęta w 1967 w odległości około 90 km od Belize City. Ostatecznie rząd autonomicznego Hondurasu Brytyjskiego został przeniesiony do Belmopanu w 1970, pozostał również stolicą kraju po uzyskaniu niepodległości w 1981. Brak większych zakładów przemysłowych oraz infrastruktury powodował, że miasto rozwijało się słabo i nie przyciągało nowych mieszkańców. W latach 1971–1981 ludność stolicy zwiększyła się zaledwie z 2700 do 3000 osób (mimo planowanego wzrostu do 10 000 mieszkańców). Wokół centrum powstały natomiast slumsy zamieszkałe przez uchodźców z Salwadoru[1]. Przemysł w mieście jest nadal słabo rozwinięty, znajdują się tutaj niewielkie zakłady odzieżowe. Władze municypalne planują stworzyć park przemysłowy, by przyciągnąć inwestorów do stolicy. Planuje się tutaj przenieść główny uniwersytet kraju University of Belize[w innych językach].      UNESCO Belize Barrier Reef Reserve System The coastal area of Belize is an outstanding natural system consisting of the largest barrier reef in the northern hemisphere, offshore atolls, several hundred sand cays, mangrove forests, coastal lagoons and estuaries. The system’s seven sites illustrate the evolutionary history of reef development and are a significant habitat for threatened species, including marine turtles, manatees and the American marine crocodile.