GRA OCZU ELIAS CANETTI WIELKA BRYTANIA NOBEL 1981

Opis

GRA OCZU ELIAS CANETTI  WIELKA BRYTANIA NOBEL 1981 Po "Ocalonym języku" i "Pochodni w uchu" trzecia część autobiografii wielkiego pisarza austriackiego, laureata nagrody Wisienka na torcie trylogii. Canetti pięknie przedstawia następne etapy swojego rozwoju duchowego, wpływy które ukształtowały go jako pisarza. Ta część rzuca jeszcze więcej światła na jego stosunek do własnej twórczości. Jak zwykle szczery, nie boi się wspominać swoich porażek, nie wstydzi się przyznać do błędów, które ocenia z perspektywy czasu. Oddaje hołd wszystkim, którzy mieli na niego wpływ, innym artystom, zupełnie nieznanym postaciom, nawet kochankom. Do tego wzbudza zaufanie wiarygodnymi opisami sławnych ludzi epoki. Wiadomo, patrzy na nich ze swojej perspektywy, ale łatwo uwierzyć, że jego obserwacje są trafne. Podziwia geniusz Musila, jednocześnie przestawiając go jako kogoś niezwykle ambitnego i dumnego, stroniącego od tłumów (wystarczy faktycznie Musila poczytać, wyobrazić go sobie wciąż poprawiającego te same fragmenty sztandarowego "Człowieka bez właściwości" żeby uznać za logiczne, że taki właśnie mógł być). Mnie zainspirował, żeby znów do niej powrócić. Po "Grze oczu" mam również jeszcze większą chętkę na "Masę i władzę", szkoda że tak ciężką do zdobycia.